-10- ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΤΕ!

10. ΖΙΝΕΝΤΙΝ ΖΙΝΤΑΝ

Ζινεντίν Ζιντάν
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	23 Ιουνίου 1972 (1972-06-23) (38 ετών) Μασσαλία, Γαλλία
Ύψος	1,85μ
Άλλο όνομα	«Ζιζού»
Θέση	Επιθετικός μέσος
Σύλλογοι νέων
1982-1983 1983-1987 1987-1988	US Saint-Henri SO Septèmes-les-Vallons Κάννες
Προηγούμενοι σύλλογοι
Περίοδος	Σύλλογος	Εμφ. (Γκ)*
1988-1992 1992-1996 1996-2001 2001-2006	Κάννες Ζιροντέν Μπορντό Γιουβέντους Ρεάλ Μαδρίτης	061 0(6) 135 (28) 151 (24) 155 (37)
Εθνική ομάδα
1994-2006	Εθνική Γαλλίας	108 (31)

Ο Ζινεντίν Ζιντάν (πλήρες όνομα στα γαλλικά: Zinedine Yazid Zidane), συχνά αποκαλούμενος και με το παρατσούκλι Ζιζού, είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Αλγερία. Αγωνιζόταν ως μέσος και οι διακρίσεις του τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Έχει κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα με τη Γιουβέντους και τη Ρεάλ Μαδρίτης, διεθνείς τίτλους με την Εθνική Γαλλίας και πολλά ατομικά βραβεία.

Είναι παντρεμένος με την ισπανίδα χορεύτρια Βερονίκ, με την οποία έχει αποκτήσει τέσσερις γιους.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Ζιντάν έπαιξε για πρώτη φορά σε αγώνα της πρώτης κατηγορίας του γαλλικού πρωταθλήματος σε ηλικία 16 έτων με την ομάδα των Καννών. Έμεινε στις Κάννες για τέσσερα χρόνια και το 1992 πήρε μεταγραφή για τη Ζιροντέν Μπορντό. Με τη Ζιροντέν Μπορντό κατέκτησε το Κύπελλο Ιντερτότο και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Το 1996 πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, όπου και καθιερώθηκε σαν ένας από τους κορυφαίους ευρωπαίους ποδοσφαιριστές. Με προπονητή το Μαρτσέλο Λίπι και το Ζιντάν στις τάξεις της η Γιουβέντους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ιταλίας και έφτασε δύο συνεχόμενες φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει. Το 2001 πήρε μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης για το ποσό ρεκόρ των 74,5 εκατομμυρίων ευρώ. Στη Ρεάλ είχε συμπαίκτες τους Ραούλ, Λουίς Φίγκο, Ρομπέρτο Κάρλος και αργότερα Ρονάλντο και Ντέιβιντ Μπέκαμ. Με το Ζιντάν η Ρεάλ κέρδισε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας και το 2002 κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ, κερδίζοντας στον τελικό 2 - 1 τη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το γκολ που σημείωσε ο Ζιντάν σ' αυτόν τον τελικό θεωρείται ένα από τα καλύτερα στην ιστορία του θεσμού. Τερμάτισε την επαγγελματική του καριέρα με τη Ρεάλ, το τελευταίο του παιχνίδι ήταν στις 7 Μαΐου 2006 , λόγο αντιαθλητικού φάουλ κατά του Ματεράτση, ένα μήνα πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.

Εθνική Γαλλίας

Ο Ζιντάν ήταν βασικός παίχτης της Εθνικής Γαλλίας κατά τη διάρκεια της χρυσής περιόδου της 1998-2000, όταν και κέρδισε διαδοχικά το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Έπαιξε το πρώτο διεθνές παιχνίδι του το 1994 και μετείχε στην αποστολή για το Euro 1996 που η Γαλλία έφτασε στα ημιτελικά. Στο Μουντιάλ του 1998 αποβλήθηκε στο δεύτερο παιχνίδι της φάσης των ομίλων και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό για δύο αγώνες. Πέτυχε δύο γκολ στον τελικό, που η Γαλλία κέρδισε τη Βραζιλία με 3 - 0, και τα δύο με κεφαλιές. Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στην κατάκτηση του Euro 2000, για την οποία ψηφίστηκε πολυτιμότερος παίχτης της διοργάνωσης.

Στο Μουντιάλ του 2002 η Γαλλία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Ο Ζιντάν έχασε τα πρώτα δύο παιχνίδια λόγω τραυματισμού και δεν κατάφερε να προσφέρει κάτι σημαντικό στα επόμενα. Στο Euro 2004 ο Ζιντάν ήταν ο αρχηγός της εθνικής. Η Γαλλία αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Ελλάδα. Τότε δήλωσε ότι αποχωρεί από την εθνική και αρχικά δεν μετείχε στους αγώνες για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2006. Στη συνέχεια όμως επανήλθε, πάλι ως αρχηγός, και βοήθησε τη Γαλλία να προκριθεί.

Η φανέλα του Ζιντάν με την εθνική Γαλλίας

Η τελική φάση του Μουντιάλ 2006 διεξήχθη τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2006 στη Γερμανία. Ο Ζιντάν, σε ηλικία 34 χρονών, είχε μόλις τελειώσει την επαγγελματική του καριέρα. Είχε παίξει το τελευταίο του παιχνίδι με τη Ρεάλ ένα μήνα πριν και είχε δηλώσει ότι μετά το τέλος του Μουντιάλ θα αποχωρήσει οριστικά από τα γήπεδα. Παρόλ' αυτά συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχημένη πορεία της Γαλλίας μέχρι τον τελικό με την Ιταλία. Στην κανονική διάρκεια του τελικού πέτυχε το μοναδικό γκολ της Γαλλίας με πέναλτι. Με σκορ 1 - 1 το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και στο 110^ο λεπτό ο Ζιντάν έγινε ο πρωταγωνιστής ενός πολυσυζητημένου επεισοδίου, μαζί με τον αμυντικό της Ιταλίας Μάρκο Ματεράτσι.

Ο Ζιντάν, αντιδρώντας σε ένα προκλητικό σχόλιο του Ματεράτσι, κουτούλησε τον Ιταλό και τον έριξε στο έδαφος. Ο διαιτητής δεν αντιλήφθηκε το επεισόδιο, καθώς ήταν εκτός φάσης, μετά όμως από συνεννόηση με το βοηθό διαιτητή απέβαλε το Ζιντάν. Η ΦΙΦΑ διερεύνησε το περιστατικό, και το ακριβές περιεχόμενο των λόγων του Ματεράτσι που προκάλεσε την οργή του Ζιντάν, και τελικά τιμώρησε και τους δύο παίχτες. Η Γαλλία έχασε τον τίτλο, καθώς οι Ιταλοί επικράτησαν στα πέναλτι.

Η αποβολή ήταν άδοξο τέλος για τη διεθνή καριέρα του Ζιντάν, αλλά δεν κατάφερε να επισκιάσει τη μεγάλη προσφορά του στην ομάδα και δεν τον εμπόδισε να ψηφιστεί ως ο καλύτερος παίχτης της διοργάνωσης. Επίσης πρόλαβε να γίνει ένας από τους λίγους παίχτες που έχουν σκοράρει σε δύο διαφορετικούς τελικούς Μουντιάλ (οι άλλοι είναι οι Πελέ, Βαβά, και Πολ Μπράιτνερ). Συνολικά έχει πετύχει τρία γκολ σε τελικούς, όσα και οι Πελέ, Βαβά και Τζεφ Χέρστ.

Δημοτικότητα και φιλανθρωπική δράση

Η ποδοσφαιρική αξία του Ζινεντίν Ζιντάν αναγνωρίστηκε από το φίλαθλο κοινό σε όλο τον κόσμο. Ειδικά στη Γαλλία η δημοτικότητα του είναι πολύ μεγάλη και ξεπερνά τα ποδοσφαιρικά όρια. Σε πολλές δημοσκοπήσεις έχει ανακηρυχθεί ως ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα, ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Η καταγωγή του από την Αλγερία έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημόσια ζωή της Γαλλίας, καθώς αποτελεί παράδειγμα ενός εξαιρετικά επιτυχημένου Γάλλου με καταγωγή από τη Βόρεια Αφρική. Είναι επίσης ιδιαίτερα δημοφιλής και στην Αλγερία. Ο Ζιντάν έχει αναπτύξει αξιόλογη φιλανθρωπική δράση. Έχει πάρει πολλές φορές μέρος σε ποδοσφαιρικούς αγώνες για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Είναι επίσης πρεσβευτής καλής θέλησης για το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Το Νοέμβριο του 2006 επισκέφτηκε το Μπαγκλαντές, καλεσμένος του βραβευμένου με Νομπέλ Ειρήνης Μοχάμεντ Γιουνούς.

Τίτλοι

Ευρωπαίος παίχτης της χρονιάς («Χρυσή Μπάλα» του περιοδικού France Football): 1998

Σύλλογοι

• Ζιροντέν Μπορντό                                                               
  • Φιναλίστ Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ: 1995-1996
  • Κύπελλο Ιντερτότο: 1996
  
  
  
  
  
  
  
  
• Γιουβέντους                                                                     
  • 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 1996-1997, 1997-1998
  • Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης: 1996
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1996
  • Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας: 1997
  • 2 φορές φιναλίστ στο Τσάμπιονς Λιγκ: 1996-1997, 1997-1998
  
  
  
  
  
• Ρεάλ Μαδρίτης                                                                  
  • Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2002-2003
  • Τσάμπιονς Λιγκ: 2001-2002
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο: 2002
  • Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης: 2002

 

 

 

Εθνική Γαλλίας

• Παγκόσμιο Κύπελλο: 1998, φιναλίστ το 2006
• Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: 2000

Ατομικές διακρίσεις

• Βραβεία Συλλόγων ΟΥΕΦΑ, καλύτερος μέσος: 1997-1998
• Παίχτης της χρονιάς (περιοδικό WorldSoccer): 1998
• Παίχτης της χρονιάς ΦΙΦΑ:
  • 3 φορές πρώτος: 1998, 2000, 2003
  • 1 φορά δεύτερος: 2006
  • 2 φορές τρίτος: 1997, 2002
• Ευρωπαίος παίχτης της χρονιάς («Χρυσή Μπάλα» του περιοδικού France Football): 1998
• Πολυτιμότερος παίχτης Τσάμπιονς Λιγκ: 2001-2002
• Χρυσό Ιωβηλαίο ΟΥΕΦΑ (Καλύτερος ευρωπαίος παίχτης των τελευταίων 50 ετών): 2004
• Χρυσή Μπάλα Παγκόσμιου Κυπέλλου ΦΙΦΑ: 2006
• Καλύτερος παίχτης Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 2000

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9. Αλφρέντο Ντι Στέφανο

Ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο είναι Αργεντίνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής, γεννημμένος στις 4 Ιουλίου 1926. Μερικοί τον θεωρούν ως τον καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

Έπαιξε σε τρεις διαφορετικές εθνικές ομάδες , στην Αργεντινή (7 συμμετοχές), στην Κολομβία (2 συμμετοχές) και στην Ισπανία (31 συμμετοχές).

Έπαιξε στις ομάδες: Ρίβερ Πλέιτ 1944-45 και 1946-49, Ουρακάν 1945-46, Μιλιονάριος Μπογκοτά 1949-53, Ρεάλ Μαδρίτης 1953-64 και Εσπανιόλ 1964-66.

Σε όλη την καριέρα του έδωσε 1.166 αγώνες πρωταθλήματος σε Αργεντινή, Κολομβία και Ισπανία και σημείωσε 829 γκολ.

Αλφρέντο Ντι Στέφανο
Έτος γέννησης	1926
Ύψος	1,78
Εθνικότητα	Αργεντινός Κολομβιανός Ισπανός
Θέση	Επιθετικός
Επαγγελματική Καρίερα	1943-1966

Τίτλοι

• Πρωτάθλημα Αργεντινής 1947
• Πρωτάθλημα Κολομβίας 1951 και 1953
• Πρωτάθλημα Ισπανίας 1954,1955,1956,1958,1961,1962,1963 και 1964
• Κύπελλο Ισπανίας 1962
• Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης 1956,1957,1958,1959 και 1960
• Διηπειρωτικό κύπελλο 1960
• Χρυσή Μπάλα 1957 και 1959

 

 

 

 

 

8. Μισέλ Πλατινί

Ο Μισέλ Πλατινί είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής και Πρόεδρος της UEFA από το 2007. Γεννήθηκε στο Ζοέφ στις 21 Ιουνίου 1955 και ξεκίνησε την καριέρα του στη Nancy-Lorraine, για να πάει μετά στην Saint-Etienne, κατακτώντας με αυτήν το γαλλικό πρωτάθλημα του 1981. Το 1982 μεταγράφεται στη Γιουβέντους και σκοράρει 68 γκολ σε 147 αγώνες πρωταθλήματος από τη θέση του μέσου. Βοήθησε την ομάδα να κερδίσει 2 πρωταθλήματα, το Κύπελλο Ιταλίας, το Ευρωπαϊκό Κύπελλο και το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας της Γαλλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984 και ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, με 9 γκολ.

Ψηφίστηκε ως ο Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς (Χρυσή Μπάλα, Ballon d'or) για τρεις συνεχόμενες χρονιές 1983, 1984 και 1985 – ρεκόρ χωρίς προηγούμενο.

Το 1992 άναψε μαζί με τον Francois-Cyrille Grange την Ολυμπιακή φλόγα στη Χειμερινή Ολυμπιάδα στην Αλμπερβίλ της Γαλλίας. Στις 26 Ιανουαρίου 2007 εξελέγη με 27 ψήφους Πρόεδρος της UEFA και διαδέχθηκε στο αξίωμα το Λέναρτ Γιόχανσον, ο οποίος είχε πάρει στην ψηφοφορία 23 ψήφους.

Ομάδες

• AS Joeuf, Γαλλία (1966–1972)
• Nancy-Lorraine, Γαλλία (1973–1979)
• Saint-Etienne, Γαλλία (1979–1982)
• Γιουβέντους, Τορίνο, Ιταλία (1982-1987)

Τίτλοι

Σε επίπεδο συλλόγων

• 1978 Κύπελλο Γαλλίας(AS Nancy-Lorraine)
• 1981 Πρωτάθλημα Γαλλίας(AS Saint-Etienne)
• 1983 Κύπελλο Ιταλίας(Juventus)
• 1983 Κύπελλο Ευρώπης (Juventus)
• 1983 Πρώτος σκόρερ στη Serie A (16 γκολ)
• 1983 Ballon d'or
• 1984 Πρωτάθλημα Ιταλίας(Juventus)
• 1984 Κύπελλο Πρωταθλητριών UEFA (Juventus)
• 1984 Super Cup Ευρώπης (Juventus)
• 1984 Πρώτος σκόρερ στη Serie A (20 γκολ)
• 1984 Ballon d'or
• 1985 Κύπελλο Ευρώπης(Juventus)
• 1985 Διηπειρωτικό Κύπελλο(Juventus)
• 1985 Πρώτος σκόρερ στη Serie A (18 γκολ)
• 1985 Ballon d'or
• 1986 Πρωτάθλημα Ιταλίας(Juventus)

Σε διεθνείς διοργανώσεις

• 1978 Παγκόσμιο Κύπελλο Αργεντινής: Πρώτος γύρος
• 1982 Παγκόσμιο Κύπελλο Ισπανίας: 4η θέση
• 1984 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Γαλλία: Νικήτρια χώρα η Γαλλία
• 1985 Διηπειρωτικό Κύπελλο: Νικήτρια χώρα η Γαλλία
• 1986 Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μεξικό: 3η θέση

• Πήρε μέρος συνολικά σε 72 διεθνείς αγώνες και ήταν αρχηγός της εθνικής Γαλλίας 49 φορές. Πέτυχε συνολικά 41 γκολ και είναι ο μεγαλύτερος Γάλλος σκόρερ όλων των εποχών.

Προπονητική καριέρα

1992 Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Σουηδία 92 συμμετοχές (στον 1ο γύρο

 

 

 

 

 

 

 

7.Τζορτζ Μπεστ

 

Ο Τζωρτζ Μπεστ ήταν Βορειοϊρλανδός ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις στις 22 Μαΐου 1946 στο Μπέλφαστ. Υπήρξε σημαντικός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως πλάγιος επιθετικός και επιθετικός μέσος. Έγινε ευρέως γνωστός για την καριέρα του στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά και τα σοβαρά προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετώπιζε σε όλη την ενήλικη ζωή και που τελικά τον οδήγησαν στον θάνατο. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.  

Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα	Τζορτζ Μπεστ
Ημ.γέννησης	22 Μαίου 1946(1946-05-22)
Τόπος γέννησης	Belfast, Northern Ireland
Ημ.θανάτου	25 Νοεμβρίου 2005(2005-11-25) (ηλικία 59)
Τόπος θανάτου	London, England
Ύψος	5 ft 9 in (1.75 m)
Θέση	Πλάγιος επιθετικός-Μέσοεπιθετικός
Τα πρώτα χρόνια
1961–1963	Manchester United
Καριέρα
Χρονιές	Ομάδα	Εμφ.	Γκολ
1963–1974	Manchester United	361	(137)
1974	→ Jewish Guild (loan)	5	(0)
1974	Dunstable Town (loan)	0	(0)
1975	Stockport County	3	(2)
1975–1976	Cork Celtic	3	(0)
1976	Los Angeles Aztecs	23	(15)
1976–1978	Fulham	42	(8)
1977–1978	Los Angeles Aztecs	32	(12)
1978–1979	Fort Lauderdale Strikers	26	(6)
1979–1981	Hibernian	17	(3)
1980–1981	San Jose Earthquakes	56	(28)
1980–1981	San Jose Earthquakes (indoor)	16	(25)
1982	Sea Bee	2	(0)
1982	Hong Kong Rangers	1	(0)
1983	Bournemouth	5	(0)
1983	Brisbane Lions	4	(0)
1983	Osborne Park Galeb	1	(1)
1983	Nuneaton Borough
1984	Tobermore United	1	(0)
Total		579	(205)
Εθνική ομάδα
1964–1977	Βόρεια Ιρλανδία	37	(9)

Είπε:

 Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι.

Αν είχα γεννηθεί άσχημος κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.

Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά τις ζωής μου. 

Ξόδεψα τα περισσότερα χρήματά μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα. 

Θα έδινα όλη την σαμπάνια που έχω πιει στη ζωή μου για να έπαιζα μαζί του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα στο Ολντ Τράφορντ. Για τον Ερίκ Καντονά.

Είχα πει κάποτε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του Γκασκόιν ήταν μικρότερος από τον αριθμό της φανέλας του και αυτός με ρώτησε: "Τι είναι δείκτης νοημοσύνης;Για τον Πωλ Γκασκόιν.

Δεν έχει καλό αριστερό πόδι, δεν έχει καλή κεφαλιά, δεν μαρκάρει και δεν σκοράρει συχνά. Κατά τα άλλα είναι καλός παίκτης. Για τον Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Ισως πάω στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, αλλά νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να παραμείνω ανώνυμος.

Είπαν για τον Μπεστ:

Η μόνη φορά που βρέθηκα αρκετά κοντά του ήταν όταν χαιρετηθήκαμε στο τέλος του αγώνα. Ρέι Φέαρφαξ, αμυντικός της Νορθάμπτον, που είχε αναλάβει να μαρκάρει τον Τζωρτζ Μπεστ σε παιχνίδι που πέτυχε 6 γκολ.

Ήταν ικανός και με τα δύο πόδια - μερικές φορές ήταν σαν να είχε έξι. Ματ Μπάσμπι, προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Τα μόνα κοινά που έχω με τον Τζωρτζ Μπεστ είναι ότι καταγόμαστε από το ίδιο μέρος, παίξαμε για τον ίδιο σύλλογο και μας ανακάλυψε ο ίδιος άνθρωπος. Νόρμαν Γουαϊτσάιντ, Βορειοϊρλανδός ποδοσφαιριστής.

Δεν θέλω να καταλήξω σαν και αυτόν. Πωλ Γκασκόιν, Άγγλος ποδοσφαιριστής

 

 

 

 

 

 

 

6. Εουσέμπιο

 

Ο Εουσέμπιο Ντα Σίλβα Φερέιρα (γνωστός ως Εουσέμπιο) γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1942 στη Μοζαμβίκη (πορτογαλική τότε αποικία) και είναι ένας απο τους καλύτερους Πορτογάλους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Βοήθησε την Εθνική ποδοσφαίρου της Πορτογαλίας να κατακτήσει την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, που διεξήχθη στην Αγγλία, παίζοντας έναν εκπληκτικό αγώνα εναντίον της Βόρειας Κορέας στα προημιτελικά ενώ ήταν και ο ηγέτης της Μπενφίκα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1961 και του 1962.

Eusébio

Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα	Eusébio da Silva Ferreira
Ημ. γέννησης	25 Ιανουαριού 1942 (1942-01-25) (Ηλικία 69)
Τόπος γέννησης	Lourenço Marques, Portuguese East Africa
Ύψος	1.77 m (5 ft 9 1⁄2 in)
Θέση	Επιθετικός
Καριέρα
Χρονιές	Ομάδα		(Γκολ)†
1957–1960	Sporting de Lourenço Marques		(77)
1960–1975	Benfica		(317)
1975	Boston Minutemen		(2)
1975	Monterrey		(1)
1975–1976	Toronto Metros-Croatia		(18)
1976	Beira-Mar		(3)
1976–1977	Las Vegas Quicksilvers		(2)
1977–1978	União de Tomar		(3)
1978–1979	New Jersey Americans		(5)
1979–1980	Buffalo Stallions (indoor)		(1)
Total			(429)
National team
1961–1973	Πορτογαλία	64	(41

  

Ο Εουσέμπιο σκόραρε 727 γκολ σε 715 παιχνίδια (ένας τεράστιος γκολτζής με πάνω από ένα γκολ σε κάθε παιχνίδι) και το 1965 κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα. Ο Εουσέμπιο έπαιξε σε πολλές ομάδες αλλά αναδείχτηκε στην Μπενφίκα σκοράροντας 317 γκολ σε μόνο 301 εμφανίσεις, γινόμενος ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ομάδα του. Μέχρι το 2005 ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Πορτογαλίας αλλά ο Παουλέτα έσπασε το ρεκόρ του βάζοντας το 41ο του γκολ σε έναν αγώνα εναντίον της Λετονίας. Παρόλα αυτά ο μέσος όρος γκολ ανά αγώνα που έβαλε ο Εουσέμπιο αποτελεί ρεκόρ αξεπέραστο.

   

5. Φραντς Μπεκενμπάουερ

Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ (γερμανικά: Franz Beckenbauer, γενν. 11 Σεπτεμβρίου 1945) είναι γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, προπονητής και παράγοντας του γερμανικού ποδοσφαίρου. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία.

Φραντς Μπεκενμπάουερ
Προσωπικά στοιχεία
Ονοματεπώνυμο	Φραντς Άντον Μπεκενμπάουερ
Χώρα	Γερμανία
Ημερ. γέννησης	11 Σεπτεμβρίου 1945 (1945-09-11) (65 ετών)
Τόπος γέννησης	Μόναχο, Γερμανία
Ύψος	1,82 μ.
Παρατσούκλι	Κάιζερ
Θέση	Λίμπερο
Λοιπές Πληροφορίες
Τωρινός συλλογος	έχει αποσυρθεί.
Αριθμός φανέλας
Επαγγελματικοί σύλλογοι
Χρονιές	Σύλλογος	Συμμ. (γκολ)
1964-1977 1977-1980 1980-1982 1983	Μπάγερν Μονάχου (Γερμανία) Κόσμος Νέας Υόρκης (ΗΠΑ) Αμβούργο (Γερμανία) Κόσμος Νέας Υόρκης (ΗΠΑ)	427 (60) 105 (19) 28 (0) 27 (2)
Προπονητική καριέρα
Χρονιές	Σύλλογος
1984-1990 1990-1991 1994 και 1996	Εθνική Γερμανίας Ολιμπίκ Μαρσέιγ (Γαλλία) Μπάγερν Μονάχου (Γερμανία)
Εθνική ομάδα
1966-1978	Δυτική Γερμανία	103      (14)

 

Ως αρχηγός της ομάδας της τότε Δυτικής Γερμανίας οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Μουντιάλ του 1974. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα Μόναχο 1860, από την οποία έφυγε το 1967 για την Μπάγερν Μονάχου όπου αναδείχτηκε ως σέντερ μπακ και έγινε διάσημος. Με τη Μπάγερν αναδείχτηκε πολλές φορές πρωταθλητής και κυπελλούχος Δυτ. Γερμανίας, όπως και τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης, το 1974, 1975 και 1976.

4. Φέρεντς Πούσκας

Ο Φέρεντς Πούσκας Μπίρο (2 Απριλίου 1927 - 17 Νοεμβρίου 2006) ήταν ένας Ούγγρος ποδοσφαιριστής, μέλος της ομάδας της Ρεάλ Μαδρίτης του 1955-1967, της ομολογουμένως καλύτερης Εθνικής Ουγγαρίας που υπήρξε στο ποδοσφαιρο. Επίσης ως προπονητής οδήγησε το 1971 τον Παναθηναϊκό στην μεγαλύτερη επιτυχία που είχε ποτέ Ελληνικός σύλλογος στην Ευρώπη: στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπου ο ΠΑΟ ηττήθηκε 2-0 απο τον Άγιαξ του Ρίνους Μίχελς.

Φέρεντς Πούσκας
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	2 Απριλίου 1927 Βουδαπέστη, Ουγγαρία
Θάνατος	17 Νοεμβρίου 2006 (79 ετών) Βουδαπέστη, Ουγγαρία
Θέση	Επιθετικός
Προηγούμενοι σύλλογοι
Περίοδος	Σύλλογος	Εμφ. (Γκ)
1942–1956 1958–1966	Χόνβεντ Ρεάλ Μαδρίτης	349 (358) 179 (155)
Εθνική ομάδα
1945–1956 1961–1962	Ουγγαρία Ισπανία	85 (84) 4 (0)

O Καλπάζων Συνταγματάρχης

Ο Πούσκας ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία στην ουγγρική Κισπέστ-Χόνβεντ όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως προπονητής. Λέγεται πως σε ηλικία 12 ετων αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομαδα με το ψευδώνυμο Μίκλος Κόβατς όπου συνάντησε και τον μετέπειτα συμπάικτη του Ζόσεφ Μπόκσιτς. Το 1949 όταν την ομάδα του (Χόνβεντ) την ανέλαβε διοικητικά ο Ουγγρικός Στρατός, ο Πούσκας απέκτησε στρατιωτικό βαθμό και συγκεκριμένα τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Από τότε εγινε γνωστός ως "Ο Καλπάζων Συνταγματάρχης".

Η (στρατιωτική πλέον) ομάδα της Χόνβεντ πήρε απο όλες τις άλλες ομάδες τους πιο ταλαντούχους παίκτες και έτσι ο Πούσκας έγινε συμπαίκτης με τα μετέπειτα μέλη της απίστευτης Εθνικής Ουγγαριας του '50, Ζόλταν Τσίμπορ και Σάντορ Κόκτσιτς. Με την Χόνβεντ κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ουγγαρίας και ανεδείχθη πρώτος σκορερ τα έτη 1947/48 (50 γκολ), 1949/50 (31 γκολ), 1950 (25 γκολ) και 1953 (27 γκολ). Το ρεκόρ του των 50 γκολ σε μια σεζόν το 1948 τον ανέδειξε επίσης πρώτο σκόρερ σε όλη την Ευρώπη.

Το 1956 μετά τα γεγονότα στην Ουγγαρία και την εισβολή των σοβιετικών στην Βουδαπέστη εκπατρίστηκε παίζοντας αρχικά κάποια ανεπίσημα παιχνίδια με την Εσπανιόλ Βαρκελώνης και το 1958 υπέγραψε στην Ρεάλ Μαδρίτης αφού δεν κατάφερε να υπογράψει με την ομάδα του Εθνικού Πειραιώς αλλά και να βρει ομάδα στην Ιταλία. 

Στη Μαδρίτη παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του το 1966, πετυχαίνοντας 156 τέρματα σε 180 αγώνες σαρώνοντας τους τίτλους τόσο στις εγχώριες όσο και στις διεθνείς διοργανώσεις (5 Πρωταθλήματα Ισπανίας,1 Κύπελλο Ισπανίας,3 Τσάμπιονς Λιγκ και 1 Διηπειρωτικ

ό).Με την Εθνική Ουγγαρίας είχε 85 συμμετοχές και 84 γκολ ενώ αγωνίστηκε και 4 φορές με την Εθνική Ισπανίας χωρίς να καταφέρει να σκοράρει.

Το 2000 γιατροί διέγνωσαν πως ο Πούσκας έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Διακομίστηκε σε νοσοκομείο της Βουδαπέστης τον Σεπτέμβριο του 2006. Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου του 2006 από πνευμονία. Το φέρετρό του μεταφέρθηκε από το Στάδιο Φέρενς Πούσκας στην πλατεία Heroes' Square (Πλατεία Ηρώων) για στρατιωτικό χαιρετισμό. Ένας από τους δρόμους στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας κοντά στο στάδιο Bozsik, στη Βουδαπέστη, μετονομάστηκε σε "Οδός Φέρενς Πούσκας" ακριβώς ένα χρόνο μετά το θάνατό του.

Καριέρα ως ποδοσφαιριστής

ΈτοςΟμάδεςΕμφανίσεις (Γκολ)1943-56 Χόνβεντ349 (358)1957-58 Εσπανιόλ Βαρκελώνης0 (0)1958-66 Ρεάλ Μαδρίτης180 (156)

Καριέρα ως προπονητής: 

1967 Hércules CF 

1968 Vancouver Royals

1968-69 Ντεπορτίβο Αλαβές


1970-74 Παναθηναϊκός


1975 Real Murcia


1975-76 Κόλο Κόλο


1976-77 Εθνική Σαουδικής Αραβίας


1978-79 ΑΕΚ


1979-82 Al-Masry


1985-86 Club Sol de América


1986-89 Σέρο Πορτένιο


1989-92 Ελλάς Μελβούρνης


1993-93 Εθνική Ουγγαρίας

Τίτλοι - Διακρίσεις

Ως ποδοσαφαιριστής

Εθνική Ουγγαρίας

• Χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι 1952

• Πρωταθλητής Κεντρικής Ευρώπης1953

• Φιναλίστ Μουντιάλ 1954

Χόνβεντ

• 5 Πρωταθλήματα Ουγγαρίας 1949, 1950, 1952, 1954, 1955

Ρεάλ Μαδρίτης

• 5 Πρωταθλήματα Ισπανίας 1961, 1962, 1963, 1964, 1965

• Κύπελλο Ισπανίας 1962

• Πρώτος σκόρερ Ισπανίας 1960, 1961, 1963, 1964

• Τσάμπιονς Λιγκ

• • 3 φορές τροπαιούχος 1959, 1960, 1966
  • 1 φορά φιναλίστ 1962

• Διηπειρωτικό κύπελλο
  • 1960

Ως προπονητής

Παναθηναϊκός

• 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας, 1971, 1972
• Φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1971

ΑΕΚ

• Πρωτάθλημα Ελλάδας 1979

South Melbourne Hellas

• Πρωτάθλημα Αυστραλίας 1991

3. Γιόχαν Κρόιφ

Ο Γιόχαν Κρόιφ είναι Ολλανδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους όλων των εποχών.

Προσωπικά στοιχεία
Ονοματεπώνυμο	Χέντρικ Γιόχαν Κρόιφ
Χώρα	Ολλανδία
Ημερ. γέννησης	25 Απριλίου 1947 (1947-04-25) (63 ετών)
Τόπος γέννησης	Άμστερνταμ, Ολλανδία
Ύψος	1,78 μ.
Παρατσούκλι	Jopie, Νούμερο 14, Ελ Σαλβαδόρ
Θέση	Μέσος
Λοιπές Πληροφορίες
Τωρινός συλλογος	έχει αποσυρθεί.
Αριθμός φανέλας	14
Επαγγελματικοί σύλλογοι
Χρονιές	Σύλλογος	Συμμ. (γκολ)
1964-1973 1973-1978 1979-1980 1980-1981 1981 1981-1983 1983-1984	Άγιαξ (Ολλανδία) Μπαρτσελόνα (Ισπανία) Λος Αντζελες Αζτέκοι (ΗΠΑ) Ουάσιγκτον Ντίπλοματς (ΗΠΑ) Λεβάντε (Ισπανία) Άγιαξ (Ολλανδία) Φέγενορντ (Ολλανδία)	229 (190) 143 (48) 27 (14) 32 (12) 10 (2) 36 (14) 33 (11)
Προπονητική καριέρα
Χρονιές	Σύλλογος
1986-1988 1988-1996	Άγιαξ (Ολλανδία) Μπαρτσελόνα (Ισπανία)
Εθνική ομάδα
1966-1978	Εθνική Ολλανδίας	48      (33)

 

Βιογραφία

Ο Χέντρικ Γιόχαν Κρόιφ (Johan Cruijff, προφορά , όπως είναι το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1947 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Το σπίτι του ήταν αρκετά κοντά στο γήπεδο του Άγιαξ. Το 1959 εντάσσεται στις Ακαδημίες του Αγιαξ και το 1964 προβιβάζεται στη μεγάλη ομάδα και γίνεται ο φυσικός ηγέτης της καθώς σε 229 εμφανίσεις πετυχαίνει 190 γκολ. Ταυτόχρονα, το 1966 και συγκεκριμένα στις 7 Σεπτεμβρίου αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Εθνική Ολλανδίας εναντίον της Ουγγαρίας.

Η πρώτη θητεία του στον Άγιαξ τελείωσε το 1973. Εκείνη την χρονιά η Μπαρτσελόνα αγοράζει τον 26χρονο τότε Κρόιφ πληρώνοντας ποσό που σήμερα αντιστοιχεί σε 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Στην Ισπανία αγωνίστηκε για περίπου 5 χρόνια μέχρι που το 1978 άφησε την Βαρκελώνη. Εκείνη την χρονιά κάνει και την τελευταία εμφάνιση του με τους Οράνιε. 

Το 1979 κάνει υπερατλαντικό ταξίδι και για δυο χρόνια αγωνίζεται στην Αμερική, πιο συγκεκριμένα στους Los Angeles Aztecs την περίοδο 1979-1980 και στους Washington Diplomats το 1980-1981. Το 1981 επιστρέφει στην Ευρώπη, στην ισπανική Λεβάντε, και φοράει την φανέλα της για 10 συμμετοχές. Μετά από αυτό γυρίζει στην μεγάλη του αγάπη, τον Άγιαξ, από το 1981 έως το 1983 και την περίοδο 1983-1984 κλείνει την καριέρα του στην Φέγενορντ σε ηλικία 37 χρονών. Παρά την ηλικία του βοηθάει σημαντικά τη Φέγενορντ να πάρει το πρωτάθλημα.

Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ολλανδίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ισπανίας, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και Διηπειρωτικό. Επίσης κατέκτησε τη δεύτερη θέση με την Εθνική Ολλανδίας στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 1974. Τέλος το 1999 αναδείχθηκε κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του αιώνα και κορυφαίος Ολλανδός αθλητής του αιώνα. 

Συνήθως αγωνιζόταν με το νούμερο 14 στην πλάτη, ενώ όταν τα νούμερα ήταν από το 1 έως το 11 φορούσε το 9. Αν και αθλητής ήταν φανατικός καπνιστής, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να δείξει το ταλέντο του. Στην Εθνική Ολλανδίας αγωνίστηκε 48 φορές, από τις οποίες τις 34 ως αρχηγός και πέτυχε 33 γκολ. Επίσης υπήρξε ο πιο διάσημος ποδοσφαιριστής που αφομοίωσε το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο (total football) και το εφάρμοσε όσο αγωνίστηκε αλλά κι ως προπονητής αργότερα. Αν και η θέση του Κρόιφ στο γήπεδο ήταν σέντερ φορ, αγωνιζόταν σε όλο τον αγωνιστικό χώρο, οπουδήποτε θα μπορούσε να κάνει ζημιά στην αντίπαλη ομάδα.  

Τίτλοι ως ποδοσφαιριστής

Άγιαξ

• Πρωτάθλημα Ολλανδίας (8)
  • 1966, 1967, 1968, 1970. 1972, 1973, 1982, 1983

• Κύπελλο Ολλανδίας (5) 
  • 1967, 1970, 1971, 1972, 1983

• Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (3)
  • 1971, 1972, 1973

• Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (2)
  • 1972, 1973

• Διηπειρωτικό Κύπελλο (1)
  • 1972

Μπαρτσελόνα   

• Πρωτάθλημα Ισπανίας (1)
  • 1974

• Κύπελλο Ισπανίας (1)
  • 1978

Φέγενορντ

• Πρωτάθλημα Ολλανδίας (1)
  • 1984
  •  
• Κύπελλο Ολλανδίας (1)
  • 1984

Προπονητής

Όταν αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο ο Κρόιφ ακολούθησε καριέρα προπονητή. Πιο συγκεκριμένα το 1986 αναλαμβάνει τον Άγιαξ μέχρι να φύγει και να αναλάβει την Μπαρτσελόνα το 1988 έως το 1996.

Σαν προπονητής κατέκτησε Πρωτάθλημα Ολλανδίας, Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, Πρωτάθλημα και Σούπερκαπ Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών, Ευρωπαϊκό Σούπερκαπ.

Τίτλοι σαν προπονητής

Άγιαξ

• Πρωτάθλημα Ολλανδίας (2)
  • 1986, 1987
• Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1)
  • 1987

Μπαρτσελόνα

• Πρωτάθλημα Ισπανίας (4)
  • 1991, 1992, 1993, 1994
• Κύπελλο Ισπανίας (1)
  • 1990
• Σούπερ Καπ Ισπανίας
  • 1991, 1992, 1993
• Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1)
  • 1989
• Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1)
  • 1992
  
  
  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---

 

2. Πελέ

Ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο, γνωστός ως Πελέ, γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1940 στην πόλη Τρες Κορασόες της Βραζιλίας και είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Θεωρείται ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα από την διεθνή ομοσπονδία ιστορίας και στατιστικής ποδοσφαίρου(IFFHS)Γνωστός και ως ο "Βασιλιάς του Ποδοσφαίρου" κατέχει τους τίτλους "Ποδοσφαιριστής του Αιώνα" από τη FIFA, "Αθλητής του Αιώνα" από την Ολυμπιακή Επιτροπή και είναι μελος του ποδοσφαιρικού Hall of FameTo 1999 εξελέγη Ποδοσφαιριστής του Aιώνα μετά απο ψηφοφορία των τριάντα απο απο τους 34 νικητές(1956-1999) της Χρυσής Μπάλας του περιοδικού France Football.Σε δημοσκόπηση της FIFA στο Διαδίκτυο ποιος είναι καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών ήρθε δεύτερος με 18,53% πρώτος ήρθε ο Μαραντόνα με 53,60%Αντίθετα, στην ψηφοφορία της FIFA "Football family" και των αναγνωστών του περιοδικού FIFA Magazine ο Πελέ ήρθε πρώτος με 72,75%, ενώ δεύτερος ήταν ο Αλφρέντο ντι Στέφανο με 9,75%.Στην ψηφοφορία των ειδικών αθλητικογράφων ο Πελέ ήρθε πρώτος με 1705 πόντους, και δεύτερος ήρθε ο Γιόχαν Κρόιφ με 1303Παρά πιέσεις που ασκούσαν οι μεγάλοι σύλλογοι της Ευρώπης για να τον αποκτήσουν ο Πελέ παρέμεινε στη Σάντος 17 χρόνια λόγω της μεγάλης του αγάπης για την ομάδα αλλά και λόγων της πίεσης που του ασκούσε η κυβέρνηση της χώρας η οποία εξ ονόματος προέδρου τον θεωρούσε εθνικό θησαυρό.Ο Πελέ έπαιζε σαν δεύτερος επιθετικός, γνωστός και ως οργανωτής. Η τεχνική κατάρτιση και η αθλητικότητά του έχουν επαινεθεί παγκοσμίως, και κατά τη διάρκεια της καριέρας του ήταν γνωστός για την άριστη ντρίμπλα και πάσα του, την εξαιρετική του ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι, τη δημιουργικότητά του, αλλα και την μεγάλη του έφεση στο σκοράρισμα.

Πελέ
Προσωπικά στοιχεία
Ονοματεπώνυμο	Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο
Χώρα	Βραζιλία
Ημερ. γέννησης	23 Οκτωβρίου 1940 (1940-10-23) (70 ετών)
Τόπος γέννησης	Τρες Κορασόες, Βραζιλία
Ύψος	1,73 μ.
Θέση	Επιθετικός/Μέσος
Λοιπες Πληροφορίες
Αριθμός φανέλας	10
Επαγγελματικοί σύλλογοι
Χρονιές	Σύλλογος	Συμμ. (γκολ)
1956-1974 1975-1977	Σάντος Ν.Υ.Κόσμος	1120 (1087) 64 (37)
Εθνική ομάδα
1956-1971	Εθνική Βραζιλίας	92      (77)

  

Συλλογικό επίπεδο

Στα 15 του το 1956 έκανε το ντεμπούτο του με τη Σάντος του Σάο Πάολο σε φιλικό αγώνα με την Κορίνθιανς (7-1) σκοράροντας μία φορά. Δύο τίτλοι πρώτου σκόρερ με τη Σάντος με 36 και 53 γκολ αντίστοιχα συμπλήρωσαν τις δύο επόμενες χρονιές.

Το 1957 ήταν πλέον βασικός στην ομάδα και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και διεθνής με την εθνική Βραζιλίας μόλις 16 ετών.

Το 1969 ο Πελέ εναντίον της Βάσκο ντε Γκάμα στο Μαρακανά σκόραρε με πέναλτι και έφτασε τα χίλια γκολ σύνολο στην καριέρα του, κάτι που σήμερα είναι ακατόρθωτο. Ο τελικός του απολογισμός καριέρας ήταν 1283 γκολ. 

Το 1975 και αφού είχε ήδη αποσυρθεί για δυο χρόνια από το ποδόσφαιρο ο Πελέ επέστρεψε στα γήπεδα με την Κόσμος της Νέας Υόρκης.

Τον τρίτο χρόνο που έπαιξε στην Κόσμος κατέκτησε το πρωτάθλημα έχοντας γίνει ο μεγαλύτερος πρεσβευτής του ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ.

Αποσύρθηκε στο τέλος της ίδιας χρονιάς με ένα αγώνα στο στάδιο των Τζάιαντς παίζοντας ένα ημίχρονο με τη Σάντος και ένα με την Κόσμος.

Εθνικό επίπεδο

Ο Πελέ αγωνίστηκε με την εθνική Βραζιλίας για πρώτη φορά το 1957 στα 16 του σκοράροντας ενάντια στη μεγάλη αντίπαλο Εθνική Αργεντινής.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Σίλβιο Πιρίλο τον κάλεσε για τους δύο αγώνες με την Αργεντινή για το «Κύπελλο Ρόκα». Στις 7 Ιουλίου 1957 μπήκε αλλαγή στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου παίρνοντας το βάπτισμα του πυρός. Πέτυχε γκολ. Η Αργεντινή όμως νίκησε με 2-1. Στη ρεβάνς ήταν πια βασικός και σημείωσε και πάλι γκολ, το ένα από τα δύο της νίκης της Βραζιλίας που πήρε το Κύπελλο με καλύτερη διαφορά τερμάτων. Σε δύο αγώνες ο Πελέ είχε σημειώσει τα δύο από τα τρία γκολ της Εθνικής και μπορούσε να υποστηρίξει ότι είχε σπρώξει το τρόπαιο στα χέρια των συμπατριωτών του.

Το 1958 σε ηλικία 17 ετών κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο στη Σουηδία σκοράροντας έξι φορές.

Το 1962 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Χιλής τραυματίστηκε στον αγώνα με την Τσεχοσλοβακία και αποχώρησε χωρίς όμως να κοστίσει η απουσία μιας και ο Γκαρίντσα βοήθησε να κατακτήσει η Βραζιλία το τρόπαιο.

Το 1966 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Αγγλίας ο Πελέ σκόραρε στο τρίτο συνεχόμενο μουντιάλ όμως έπεσε θύμα τραυματισμού στο ματς με την Πορτογαλία μιας και το μουντιάλ αυτό ήταν ένα από τα πιο βίαια. Η απουσία του αυτή τη φορά κόστισε στη Βραζιλία που αποκλείστηκε.

Το 1970 στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού, το καλύτερο σύμφωνα με τους αθλητικογράφους, ο Πελέ μαζί με τους Ριβελίνο, Ζαϊρζίνιο, Γκέρσον, Τοστάο, Κάρλος Αλμπέρτο, Κλοντοάλντο σχημάτισαν μια από τις καλύτερες ομάδες που έχουν παίξει ποδόσφαιρο.

Κερδίζοντας στον τελικό την Ιταλία 4-1 η Βραζιλία κατέκτησε το τρόπαιο Ζιλ Ριμέ για τρίτη φορά και το κράτησε για πάντα στην τροπαιοθήκη της. Ο Πελέ συμμετείχε και στα τρία κερδισμένα μουντιάλ και παραμένει έως σήμερα ο μόνος που έχει κατακτήσει μουντιάλ τρεις φορές σαν παίκτης.

Το 1971 εναντίον της εθνικής Γιουγκοσλαβίας ο Πελέ έδωσε τον τελευταίο του αγώνα με την Βραζιλία στο Ρίο.

Με την εθνική Βραζιλίας αγωνίστηκε 92 φορές, σκόραρε τις 77, έχοντας 68 νίκες 14 ισοπαλίες και 11 ήττες. Παίζοντας μαζί Πελέ και Γκαρρίντσα η Βραζιλία δεν γνώρισε ποτέ την ήττα.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1958

Στην αρχή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 ο Πελέ ήταν τραυματίας. Ο προπονητής της Βραζιλίας Φεόλα δεν ρίσκαρε τη συμμετοχή του στους δύο πρώτους αγώνες. Μάλιστα, πρίν το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε ζητήσει από τον προπονητή του να επιστρέψει στην πατρίδα αφού δεν μπορούσε να προσφέρει. Ο μασέρ όμως της ομάδας, ο Μάριο Αμέρικο, πήρε το θέμα προσωπικά. Υποσχέθηκε να κάνει καλά τον πιτσιρικά που πονούσε. Όσο για τη συμμετοχή του στη βασική ενδεκάδα αυτό ήταν υπόθεση του αμυντικού Νίλτον Σάντος. Στους αγώνες του 4ου ομίλου της πρώτης φάσης ο κλοιός στένευε γύρω από την Βραζιλία. Είχε ξεκινήσει με νίκη 3-0 επί των Αυστριακών, αλλά στη συνέχεια η «λευκή ισοπαλία» με την Αγγλία τους έβαζε όλους σε περιπέτειες. Ο αγώνας με την ΕΣΣΔ ήταν καθοριστικός. Ο μικρός Πελέ έπρεπε να σφίξει τα δόντια και να παίξει. Στις 15 Ιουνίου 1958 στο Ούλεβι του Γκέτεμποργκ ο Πελέ ήταν στην αρχική ενδεκάδα. Ήταν μόλις 17 χρόνων. Ο Βαβά με δύο γκολ έδωσε τη νίκη και την πρόκριση στους Βραζιλιάνους, αλλά ο Πελέ είχε εντυπωσιάσει τους ειδικούς του ποδοσφαίρου. Ο μύθος γύρω από το όνομα του είχε μεταφερθεί πια και στην Ευρώπη.

Στα προημιτελικά αντίπαλος ήταν η Ουαλία. Το ματς ήταν ισόπαλο χωρίς γκολ έως τη στιγμή που ο Πελέ δέχτηκε πάσα από κεφαλιά. Στόπαρε άψογα τη μπάλα, κι αφού την πέρασε κάτω από τα πόδια ενός αμυντικού σημάδεψε τη γωνία της εστίας του Κέλσεϊ. Ήταν το 66ο λεπτό. Στα ημιτελικά με τη Γαλλία πέτυχε τρία γκολ στο 5-2 των Βραζιλιάνων κι άλλα δύο στον τελικό στο 5-2 με τη Σουηδία. 

Παγκόσμιο Κύπελλο 1962

Το 1962 πέτυχε ένα εξαιρετικό γκολ περνώντας τέσσερις αμυντικούς στον πρώτο αγώνα με το Μεξικό, αλλά τραυματίστηκε στον επόμενο με την Τσεχοσλοβακία κι είδε από την εξέδρα την ομάδα του να κερδίζει τον τίτλο.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1966

Το 1966 στην Αγγλία τα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα των Βούλγαρων και των Πορτογάλων αμυντικών του στέρησαν τη συνέχεια των αγώνων. Πρόλαβε να σκοράρει ένα γκολ από απευθείας εκτέλεση φάουλ εναντίον της Βουλγαρίας. Χωρίς τον Πελέ η Βραζιλία έχασε απο την Ουγγαρία και απέτυχε να περάσει την φάση των ομίλων.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1970

Σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο η Βραζιλία με τον Πελέ κατάφερε να κερδίσει τον τρίτο τίτλο και να κρατήσει για πάντα το Ζιλ Ριμέ. Εκεί ήταν ο μεγάλος ηγέτης. Μαζί με το ταλέντο τώρα διέθετε και την ανάλογη εμπειρία. Οι στιγμές μαγείας του «βασιλιά» που έχουν καταγράψει οι κάμερες από εκείνη τη διοργάνωση είναι πολλές. Σημείωσε 4 γκόλ και μοίρασε 6 ασσίστ.

Τιμητικό μέλος

Στις 12 Μαΐου 2005, 43 χρόνια μετά τη φιλική νίκη του Ολυμπιακού επί της Σάντος με 2-1 στις 4/7/1961 ο Πελέ επέστρεψε στο στάδιο Καραϊσκάκη και έγινε μέλος του Ολυμπιακού Ένα χρόνο αργότερα ο Πελέ ξαναεπισκέφτηκε την Ελλάδα για να εγγραφεί ως μέλος της Skoda Ξάνθη

Τίτλοι

Σάντος

• Επίσημοι Τίτλοι

• Κόπα Λιμπερταδόρες: 1962, 1963
• Πρωτάθλημα Παουλίστα: 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1973
• Πρωτάθλημα Βραζιλίας Taça Brasil: 1961, 1962, 1963, 1964, 1965
• Tουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα: 1968
• Πρωτάθλημα Ρίο-Σάο Πάολο: 1959, 1963, 1964, 1966
• Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1962, 1963
• Διηπειρωτικό Σούπερ Κάπ: 1968

Kόσμος Νέας Υόρκης

• North American Soccer League: 1977

Βραζιλία

• Κύπελλο Ρόκα: 1957, 1963
• Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA: 1958, 1962, 1970

Η αντιστοιχία των 32 επισήμων τροπαίων τον κάνει τον παίκτη με τους περισσότερους τίτλους καριέρας στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Συνολικά κατέκτησε 57 τίτλους στην καριέρα του.

Προσωπικές διακρίσεις

• Αθλητής του Αιώνα, που εξελέγη από τους δημοσιογράφους σε παγκόσμια κλίμακα, σε δημοσκόπηση της γαλλικής εφημερίδα L'Equipe: 1981

• Ποδοσφαιριστής του Aιώνα, ο οποίος εξελέγη από τους νικητές της Χρυσής Μπάλας του περιοδικού France Football: 1999 
• Ποδοσφαιριστής του Αιώνα, ψηφοφορία αναφνωστών του περιοδικού World Soccer : 2000 Εισαγωγή στο American National Soccer Hall of Fame το 1993Ιππότης της Βρετανικής αυτοκρατορίας: 1997 
• αθλητής του Αιώνα, από το Reuters Πρακτορείο Ειδήσεων: 1999
• Αθλητής του Αιώνα, που εξελέγη από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή: 1999

• UNICEF ποδοσφαιριστής του αιώνα: 1999

Περιοδικό ΤΙΜΕ, Ένας από τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους του 20ου αιώνα: 1999

• FIFA Παίκτης του Αιώνα: 2000

• Laureus World Sports Awards Lifetime Achievement Award από τον Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα: 2000
• Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή "Αθλητής του Αιώνα" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. Ντιέγκο Μαραντόνα 

Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (γενν. 30 Οκτωβρίου 1960) είναι Αργεντίνος προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Σε δημοσκόπηση της FIFA στο Διαδίκτυο ποιος είναι καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών ήρθε πρώτος με 53,60% δεύτερος με 18,53% ήρθε ο Πελέ .

Αντίθετα, στην ψηφοφορία των αναγνωστών του περιοδικού FIFA Magazine και της FIFA "Football family" ο Πελέ έλαβε το 72,75%, ο Αλφρέντο ντι Στέφανο το 9,75% και ο Μαραντόνα το 6%Στην ψηφοφορία των ειδικών αθλητικογράφων ο Μαραντόνα ήρθε πέμπτος με 1214 πόντους.

Ντιέγκο Μαραντόνα
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	30 Οκτωβρίου 1960 (1960-10-30) (50 ετών) Αργεντινή, Λανούς
Ύψος	1.65
Θέση	Επιθετικός Μέσος
Σύλλογοι νέων
1969 1970-1974 1975	Εστρέλλα Ρόχα Λος Σεπολιτάς Αρχεντίνος Τζούνιορς
Προηγούμενοι σύλλογοι
Περίοδος	Σύλλογος	Εμφ.(Γκ)
1976-1981 1981-1982 1982-1984 1984-1991 1992-1993 1993-1994 1995-1997	Αρχεντίνος Τζούνιορς Μπόκα Τζούνιορς Μπαρτσελόνα Νάπολι Σεβίλλη Νιούελς Ολντ Μπόις Μπόκα Τζούνιορς Σύνολο	167 (115) 40 (28) 36 (22) 188 (81) 26 (5) 7 (0) 30 (7)
Εθνική ομάδα
1977-1994	Αργεντινή	91 (34)
Προπονητική καριέρα
1995 2008-2010	Ρασίνγκ Κλουμπ Αργεντινή

Νεανικά χρόνια

Σε ηλικία 15 ετών αγωνίστηκε στους Αρχεντίνος Τζούνιορς ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και έπειτα εντάχθηκε στο δυναμικό της Μπόκα Τζούνιορς.

Όταν η Αργεντινή διοργάνωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν έλαβε μέρος, καθώς ήταν μόνο 18 χρονών, ωστόσο έπαιξε στην εθνική ελπίδων και του δόθηκε η ευκαιρία να εμφανιστεί σε μεγάλη διοργάνωση το 1979 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων στην Ιαπωνία, όπου και κατέκτησε τον τίτλο αυτό για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του.

Μουντιάλ 1982

Στο Μουντιάλ του 1982 στην Ισπανία ο Ντιέγκο, αγωνιζόμενος με την Εθνική ομάδα της Αργεντινής - που το 1978 είχε αναδειχτεί Παγκόσμια Πρωταθλήτρια - έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Έπαιξε και στους πέντε αγώνες της ομάδας του, σκόραρε 2 φορές αλλά δέχτηκε οξύτατη      κριτική για την αποβολή του στο τελευταίο ματς με την αντίπαλο Βραζιλία.

Ευρωπαϊκή καριέρα

Η Μπαρτσελόνα είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον για την απόκτησή του και του έκλεισε συμβόλαιο πολύ μεγάλου ύψους. Ο Μαραντόνα έγινε παίκτης της ομάδας της Καταλωνίας από το 1982 μέχρι το 1985, ωστόσο την περίοδο αυτή η υγεία του κλονίστηκε, και έχοντας αρνητικές εντυπώσεις από την Ισπανία αποφάσισε να φύγει από τη χώρα.

Κατέληξε στην Ιταλία και την Νάπολι, την ομάδα της οποίας με τη συνεισφορά του συνέβαλε να μετατραπεί από μια μικρή ομάδα σε μια από τις πιο αγαπητές τότε στον κόσμο. Στη Νάπολη λατρεύτηκε σα θεός αν και οι φήμες για την εξωγηπεδική ζωή του οργίαζαν. Μαζί της κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, το Κύπελλο Ιταλίας καθώς και το Κύπελλο UEFA το 1989.

Μουντιάλ 1986

Το 1986 κατακτέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μεξικό με την ομάδα της Αργεντινής. Τα γκολ του εναντίον της Αγγλίας και του Βελγίου, η ασίστ στον Μπουρουσάγκα στον τελικό, αλλά και το πασίγνωστο γκολ με το "χέρι του Θεού" εκτίναξαν τη δημοτικότητα του.  

Μουντιάλ 1990

Τέσσερα χρόνια αργότερα ήταν και πάλι φιναλίστ στον τελικό με τη Δυτική Γερμανία. Ο Ντιέγκο έδειξε και πάλι τη μεγάλη κλάση και τις ηγετικές ικανότητές του ειδικά στον αγώνα εναντίον της Βραζιλίας με μια εκπληκτική ασίστ στον Κλαούντιο Κανίτζια. Στον ημιτελικό, όπου η Αργεντινή αντιμετώπισε την Ιταλία, στο στάδιο της Νάπολι, οι φίλαθλοι αντί για την εθνική Ιταλίας εμψύχωναν τον Ντιέγκο ο οποίος στο παρελθόν είχε κατακρίνει την αντίθεση του Βορρά της Ιταλίας σε σχέση με το φτωχό Νότο. Όμως στον τελικό η Δ. Γερμανία ήταν υπερπλήρης, ο Κανίτζια τιμωρημένος και έτσι η ομάδα της Αργεντινής περιορίστηκε στη δεύτερη θέση. Παρόλο που η Αργεντινή είχε μείνει με 9 παίχτες χρειάστηκε ένα αμφισβητούμενο πέναλτι στο 84’για να νικήσει η Γερμανία  

Το Μάρτιο του 1991 συνελήφθη για κατοχή κοκαΐνης και η καριέρα του άρχισε να φτάνει στη δύση της. Για ένα διάστημα έπαιξε στους Νιούελς Ολντ Μπόυς και τη Σεβίλλη.

Μουντιάλ 1994

Κατά το Μουντιάλ του 1994 όλα πήγαιναν τέλεια για την Αργεντινή με νίκες 4-0 εναντίον της Εθνικής Ελλάδος (παιχνίδι στο οποίο σκόραρε και ο ίδιος) και 2-1 εναντίον της Νιγηρίας, μέχρι την αποκαλυψη ότι ο Μαραντόνα ήταν ντοπαρισμένος. Αυτό ήταν και το τελικό χτύπημα στην καριέρα του.  

Είχε παντρευτεί το 1989 την Κλαούντια από την οποία χώρισε στη συνέχεια, έχοντας αποκτήσει δύο κόρες.

 

Ο Μαραντόνα τιμητικό μέλος του Ολυμπιακού

Στις 16 Ιανουαρίου του 2005 ο Ντιέγκο Μαραντόνα βρέθηκε στο στάδιο Καραϊσκάκη και πριν τον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Ηρακλή έγινε μέλος του Ολυμπιακού.

Προπονητής

Το Νοέμβριο του 2008 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της χώρας του. Παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία μέχρι τον Ιούλιο του 2010.

Αποτροπή απόπειρας δολοφονίας

Λίγο μετά το ντεμπούτο του ως προπονητή, αποκαλύφθηκε ότι στο Χάμπντεν Παρκ συνελήφθη ένας Άγγλος ψυχοπαθής με μαχαίρι, ο οποίος ομολόγησε ότι σκόπευε να αποκεφαλίσει το Μαραντόνα.

Οι ομάδες που αγωνίστηκε

• 1976-1981 Αργεντίνος Τζούνιορς
• 1981-1982 Μπόκα Τζούνιορς
• 1982-1984 Μπαρτσελόνα
• 1984-1991 Νάπολι
• 1992-1993 Σεβίλλη
• 1993 Νιούελς Ολντ Μπόις
• 1995-1997 Μπόκα Τζούνιορς  Τίτλοι σε συλλογικό επίπεδο
• 81 Πρωτάθημα Αργεντινής (Μπόκα Τζούνιορς)

ΠΗΓEΣ:

Μισέλ Πλατινί - ΒικιπαίδειαΑλφρέντο Ντι Στέφανο - ΒικιπαίδειαΖινεντίν Ζιντάν - Βικιπαίδεια,Τζορτζ Μπεστ - Βικιπαίδεια, Εουσέμπιο - Βικιπαίδεια,Φραντς Μπεκενμπάουερ - ΒικιπαίδειαΦέρεντς Πούσκας - Βικιπαίδεια Eusébio - Wikipedia, the free encyclopedia , 2010 Cityportal,Πελέ - Βικιπαίδεια Γιόχαν Κρόιφ - Βικιπαίδεια, Ντιέγκο Μαραντόνα - Βικιπαίδεια